Bava Metzia 155

Kapitel 155

א מפני רעתה
1 wegen seiner Minderwertigkeit verkauft hat.
ב פשיטא בעי לזבוני במאה ולא אשכח וזבין במאתים וקא עייל ונפיק אזוזי לא קני אלא אי בעי לזבוני במאה ולא אשכח ואי טרח הוה משכח ולא טרח וזבין במאתים וקא עייל ונפיק אזוזי מאי כמוכר שדהו מפני רעתה דמי או לא תיקו
2 Klar ist es, daß, wenn jener für hundertverkaufen wollte und keinen [Käufer] fand, und deshalb für zweihundert verkauft hat und um sein Geld ein- und ausgeht, eres nicht geeignet habe. Wie ist es aber, wenn er für hundert verkaufen wollte und keinen [Käufer] fand, jedoch einen finden könnte, wenn er sich bemüht hätte, er aber sich nicht bemüht, sondern für zweihundert verkauft hat und um sein Geld ein- und ausgeht: gleicht dies dem Verkaufe eines Feldes wegen seiner Minderwertigkeitoder nicht? – Dies bleibt unentschieden.
ג שכר את החמר ואת הקדר וכו' שוכר עליהן או מטען עד כמה שוכר עליהן אמר רב נחמן עד כדי שכרן
3 W<small>ENN JEMAND EINEN</small> E<small>SELTREIBER ODER EINEN</small> W<small>AGENFÜHRER GEMIETET HAT</small> &amp;<small>C. AUF IHRE</small> [K<small>OSTEN</small>] <small>MIETEN ODER SIE TÄUSCHEN</small>. Bis zu welchem Preise kann er auf ihre Kosten mieten? R. Naḥman erwiderte: Bis zum Betrage ihres Lohnes.
ד איתיביה רבא לרב נחמן עד ארבעים וחמשים זוז אמר ליה כי תניא ההיא שבאתה חבילה לידו
4 Raba wandte gegen R. Naḥman ein: Bis vierzig und fünfzig Zuz!? Dieser erwiderte: Diese Lehre bezieht sich auf den Fall, wenn ihr Bündelin seine Hand geraten ist.
ה <big><strong>מתני׳</strong></big> השוכר את החמור להוליכו בהר והוליכו בבקעה בבקע' והוליכו בהר אפילו זו עשר מילין וזו עשר מילין ומתה חייב השוכר את החמור להוליכה בהר והוליכה בבקעה אם החליקה פטור ואם הוחמה חייב להוליכה בבקעה והוליכה בהר אם החליקה חייב ואם הוחמה פטור אם מחמת המעלה חייב
5 <b>W</b><small>ENN JEMAND EINEN</small> E<small>SEL GEMIETET HAT, IHN IM</small> G<small>EBIRGE ZU FÜHREN, UND IHN IM</small> T<small>ALE FÜHRT, IM</small> T<small>ALE ZU FÜHREN, UND IHN IM</small> G<small>EBIRGE FÜHRT, UND ER VERENDET, SO IST ER, SELBST WENN ES DA ZEHN</small> M<small>IL SIND UND DORT ZEHN</small> M<small>IL SIND, ERSATZPFLICHTIG.</small> W<small>ENN JEMAND EINEN</small> E<small>SEL GEMIETET HAT, IHN IM</small> G<small>EBIRGE ZU FÜHREN, UND IHN IM</small> T<small>ALE FÜHRT, SO IST ER, WENN ER AUSGLEITET</small>, <small>ERSATZFREI</small>, <small>UND WENN ER SICH ERHITZT</small><small>HAT, ERSATZPFLICHTIG</small>; <small>WENN ABER, IHN IM</small> T<small>ALE ZU FÜHREN, UND IHN IM</small> G<small>EBIRGE FÜHRT, SO IST ER, WENN ER AUSGLEITET, ERSATZPFLICHTIG, UND WENN ER SICH ERHITZT HAT, ERSATZFREI; GESCHIEHT ES INFOLGE DES</small> S<small>TEIGENS, SO IST ER ERSATZPFLICHTIG</small>.
ו השוכר את החמור והבריקה או שנעשית אנגריא אומר לו הרי שלך לפניך מתה או נשברה חייב להעמיד [לו] חמור:
6 W<small>ENN JEMAND EINEN</small> E<small>SEL GEMIETET HAT UND ER ERBLINDET</small><small>ODER ZUR</small> F<small>RONARBEIT GENOMMEN WIRD, SO KANN ER ZU IHM</small><small>SAGEN: DA HAST DU DEINES</small>; <small>WENN ER ABER VERENDET ODER BRICHT, SO MUSS ER IHM EINEN ANDEREN</small> E<small>SEL STELLEN</small>.
ז <big><strong>גמ׳</strong></big> מ"ש רישא דלא קא מפליג ומאי שנא סיפא דקא מפליג
7 GEMARA. Weshalb macht er im Anfangsatze keinen Unterschiedund im Schlußsatze wohl?
ח אמרי דבי ר' ינאי רישא שמתה מחמת אויר דאמרינן אוירא דהר קטלה ואמרינן אוירא דבקעה קטלה ר' יוסי בר חנינא אמר כגון שמתה מחמת אובצנא רבה אמר כגון שהכישה נחש
8 In der Schule R. Jannajs erklärten sie: Der Anfangsatz gilt von dem Falle, wenn er durch die Luftverendet; wir sagen, die Luft des Gebirges habe ihn getötet, und wir sagen, die Luft des Tales habe ihn getötet. R. Jose b. Ḥanina erklärte: Wenn er durch die Mattigkeitverendet. Rabba erklärte: Wenn ihn eine Schlange gebissenhat.
ט רבי חייא בר אבא אמר ר' יוחנן הא מני ר"מ היא דאמר כל המעביר על דעת של בעל הבית
9 R. Ḥija b. Abba erklärte im Namen R. Joḥanans: Hier ist die Ansicht R. Meírs vertreten, welcher sagt, wer den Willen des Haus Herrn übertritt,